Sporters kunnen als geen ander doorzetten waar anderen opgeven, zich afsluiten van alles wat er om hen heen gebeurt en hoge druk weerstaan. Dit zijn allemaal vaardigheden die met zelfregulatie te maken hebben; het vermogen van mensen om hun acties, emoties en gedachten te sturen. En wel zó te sturen dat je datgene doet of laat wat nodig is om je doel te bereiken. Ook wanneer dat doel ver weg ligt en het hier en nu er om schreeuwt om iets anders te doen, opgeven bijvoorbeeld. Sporters kunnen over het algemeen zichzelf goed reguleren en hebben dat ook nodig om goed te kunnen trainen en presteren. Toch lukt het sporters en 'gewone stervelingen' op het ene moment veel beter om zichzelf te sturen, te beheersen en te motiveren, dan op het andere. Hoe komt dat, en vooral: wat kun je daar aan doen?
In de NRC van zaterdag 26 maart 2011 verscheen het artikel 'Doelgericht naar de top', geschreven door Michiel van Nieuwstadt.
In dit artikel over zelfregulatie wordt het onderzoek van C. Visscher e.a. toegelicht. Dit onderzoek toont aan dat het vermogen om stap voor stap een leerdoel te bereiken absolute topsporters onderscheidt van de sporters die het net niet halen. Niet alleen in het voetbal,maar ook in tal van andere sporten.